ટાંકી અને કચરો

ટાંકીમાં ભરતી વખતે દયાન રાખવું તે જાગૃતિ અને ચકલી ખોલીએ અને કયો કચરો નીકળે છે તે જાણવું તેનું નામ સામાયિક. 
જમવામાં ધ્યાન રાખને સંડાસની ચિંતા કેમ કરે છે? તે જે ભર્યું છે તેનો જ બનેલો કચરો છે. કોઈ આવીને તારા પેટમાં ઠાંસી નથી ગયું.
આ જે કઈ પણ બને છે તારી જોડે, તે બધાના ટેન્ડર તે જ ભરેલા છે અને હવે તેજ તારીખ આવતા ખુલે છે. હવે તને તે પોસાય કે નાપોસાય કુદરત શું કરે? 

પૃથ્વીની રચના કેવી રીતે થયી?, કેમ થયી ? કોને કરી ? કેમ કરી? તે જાણીને તારે શું કરવું છે, તારી રચના કેવી રીતે થયી,કેમ થયી ? કોને કરી ? કેમ કરી? તે જાણને! 
DADA: 

અહી કોઈ કૃષ્ણની રાહ જોઇને બેઠું છે, કોઈ આવતી ચોવીશીની રાહ જોઈ બેઠું છે કોઈને ઈન્તેજાર છે, વિષ્ણુના કલ્કી અવતારનો, મને એમ કહે કે તને આ બધા આવવાના છે તેવું કોને ઠસાવી દીધું છે. અરે તું જેનો અવતાર લઈને આવ્યો છું તેતો બકી માર. આ શાસ્ત્રોને છોડ અને તારું પોતાનું ભેજું જેવું દોડે તેવું દોડાય. 

આપણી સંસ્કૃતિમાં જેટલી વાર્તા બનાવવામાં આવી છે તે બધી વાર્તાઓમાં છેલ્લે ખાધું પીધું ને રાજ કર્યું આવે છે. ત્યાજ મોટો ભ્રમ રચાયો હતો. અને આખી એક સંસ્કૃતિ ઉપર એવો પાવડર છાંટવામાં આવ્યો છે કે સુખ ના દિવસો એક વાર આવ્યા પછી જતા નથી. આજે હું તમને કહું છું, આ વાત પણ આરસ ની તકતી પર લખી રાખજો કે અનિષ્ઠ તત્વો ક્યારેય પોતાની હાર ને ફાઈનલ નથી ગણતા, પણ તમે જીતને ફાઈનલ સમજો છો તે તમારી ભૂલ છે. 

કપટ એટલે ... સિગારેટના બંધાણી એમ ના પૂછે કે ધ્યાન કરતી વખતે સિગારેટ નો કશ ખેચાય પણ એવું પૂછે કે સિગારેટ ફૂંકતી વખતે પણ ધ્યાન કરી સકાય ? , ગુરુ ને આમ સારું લાગે.. બીજું તો શું ? 

સ્કૂલ માં જે તોફાની છોકરો હોય તેને મોનીટર બનાવી દેવામાં આવે છે. તેના બે ફાયદા છે, તે શિક્ષકો ને પરેશાન નથી કરતો અને બીજા બચ્ચા લોક કાંતો ઓટોમેટીક કાબુ માં રહે છે અથવા બધા બચ્ચાલોક્જ ભેગા મળીને (એક સામે અનેકની જેમ) તેને કાબુમાં લાવી દે છે.રાજકારણમાં ઘુસવા માટે આવા મોનીટરો ની જરૂર પડે છે. જોજો હવે MUNICIPALITY ની ચુંટણીઓ આવવાની છે. આ બધા મોનીટરો નું શું થાય છે તે દેખવાની મજા આવશે. 

NOVEL: 

ઋણ સ્વીકાર,

હું પણ એક વખત વિદ્યાર્થી હતો. હું આજે પણ મારા શિક્ષકોને આદરપૂર્વક પ્રણામ કરું છું. તેઓ જ્યાં પણ મળે ત્યાં પગે લાગુ છું. પણ હું તેઓની માફક એક જગ્યાએ થોભી સકતો નથી. હું પણ ૯ વર્ષ સુધી શિક્ષક રહ્યો. મને પણ મારા વિદ્યાર્થીઓ આદર આપતા અને પગે લાગતા. પણ જયારે મેં મારી જાતને જોઈ, ત્યારે જ ખબર પાળી કે જ્ઞાન ની વિશાળ ગંગા ના એક ઘાટ ઉપર હું પણ ઉભો રહ્યી ગયો હતો. અને એક તળાવ બની ગયો છું. બસ, સરુ કર્યું ફરી એ ગંગા માં ફેલાઈ જવાનું અને આજે મસ્ત બની નદીની ફ્રેશ લહેરો ની માફક ગંધાતો નથી એનો અનહદ આનંદ વર્તાય છે. જે જીવનભર વિદ્યાર્થી બની રહે તેજ સાચા અર્થમાં શિક્ષક બની રહે છે.

આભાર, દાદા, નીરુમાં, દિપકભાઈ તમે મને તળાવ બની છીછરું પાણી બનતા અટકાવ્યો.....

કોન્ડોમ ની ગંધ, Duality in me.

કાલે રાત્રે રવિવારની માથાકુતો પછી આખી society સુઈ ગયી હતી ત્યારે રવિવાર ની પૂર્તિ ગુજરાત સમાચાર ની લઈને બેઠો. લગભગ બધાજ લેખ વાંચવાની ટેવ છે. અને તેમ કર્યું પણ ખરું.બસ, એક લેખ spectrometer (સ્પેક્ત્રોમીતર ) નો જય વસાવડા નો લેખ એક ઊંડા સામાયિક માં લઇ ગયો. આખો લેખ એક કવિતા હતો. મને ખુબ ઊંડા શ્વાસો લેવરાવી ગયો. વાક્યે વાક્યે ટપકતી કવિતા ની પંક્તિઓ જાણે મારીજ વાત કરતી હોય તેવું લાગ્યું. જિંદગીના લાંબા પથ પર કેટલીયે વાર આવા અનુભવો થયા છે. અને હમેશા એવું અનુભવ્યું પણ છે કે માણસો ની વચ્ચે હું મારી જાતને શોધતો હોઉં. અને અચાનક વિચારતો થઈ જતો કે હું કોણ છું? આ બધા કોણ છે ? મારે તેમની જોડે સંબંધ શું? હું કોઈની favour કરું કે વિરોધ કરું તો પણ શું કામ ? અને જવાબ શોધ્યા કરતો. કેટલાય ગ્રંથો ફંફોળી જોયા. કેટલાય યુગપુરુષો ને સાંભળ્યા અને વાંચ્યા. સામાજિક પ્રશંગો થતા અને ખુશીના માહોલ વચ્ચે લોકો સાથે હળીમળી ને વાતો કરતો. પણ અંદરના પ્રશ્નો અકળાવી મુકતા. જેમ કે,

મધુરજની ઓરડામાં,

સુગંધી વાતાવરણની વચ્ચે,

હજી અનુભવાતી હોય

નવવધૂના હાથમાં મુકાયેલી મહેંદીની સુગંધ

શરીર પર છંટાયેલા

etc અત્તરોની સુગંધ .

ને પછી થયું હોય યુદ્ધ

એકમેક ને એકમેક માં ઓગળી નાખવા માટેનું

અને પછી તૃપ્તિ અને સંતોષના

ઊંડા શ્વાસ... વાતાવરણ માં

ફેલાવતા હોય ગરમાવો

ત્યારે ,

થાકેલું શરીર કહેતું

બસ, હવે લાંબી ગાઢ નિંદ્રા ....

પણ .....

પેલા પ્રશ્નો જોતા હતા

મગજના ખૂણા માંથી આ ખેલ,

અને કરતા થું..થું...

નાક ઉપર આંગળી મુકાવીને

અને બતાવી

પેલા કોન્ડોમમાં ગંધાતા વીર્યને ....

ને પૂછતા ...હવે શું?

નાનપણ થી અત્યાર સુધી મેં મારી અંદર ના બંને ને એકસાથે વાત કરતા જોયા છે. એક લઇ જાય છે ગામ તણી અને બીજું લઇ જતું સીમ ભણી. હું મારી જોડેજ યુદ્ધ કરતો રહ્યો છું. અને તેમાંથી નિર્માણ થતું એકલતાપન. શરૂઆતમાં આવી એકલતા થી ગભરામણ થતી. અને જિંદગી માં મારી આસપાસ ની વ્યક્તિઓ પણ અકળાઈ જતી. ત્યાજ મને સાથ મળી ગયો દાદાનો, નીરુમાનો અને દીપકભાઈનો. ઉત્પન થયેલા અને હજી સુધી ના થયેલા તમામ પ્રશ્નોના જવાબ મળવા લાગ્યા. મારી આખી થીંકીંગ પ્રોસેસ ધીરેધીરે dual માંથી બહાર આવી ગયી. હવે એકલતા સાલતી નથી પણ તેમાં જ મોક્ષનો આનંદ અનુભવવા લાગ્યો છે. મૃત્યુ પછી ના મોક્ષના અનુભવતો ખબર નહિ ક્યારે કોણ કરશે પણ હવે તો જીવતા જ એકલતા માં પણ મોક્ષ નો આનંદ લઇ રહ્યો છું. કારણ કે એકલતા ઉત્પન કરનારા કારણો,પ્રશ્નો ના જવાબ જ મને મળી ગયા છે .

Desert Safari

This week I was there in dubai. Specially gone for Satsang schedule with Shri Deepakbhai. The satsang were indeed a searching one for everyone, atleast for myself. The Dubai group of DADA was very active and were prepared not to loose even a single inch in this opportunity to be host for this memorable event. Apart from spiritual schedule, it had arranged some joy/fun rides in the desert safari after the Gyan Day. Pujya shri deepakbhai also took part in the ride. The ride also itself, became an experiment to fill and experience the seperation of body and the soul. Then we had a satsang and VIDHI even in the midst of the desert. Several Questions of the newcomers were also answered by deepakbhai and they also shared their new experience with the GYAN.

Adventure /Sport in desert safari- dubai

Deepakbhai Dubai Visit 2007

Pujya Shri Deepakbhai in Dubai

Mahatma,

Jai sat Chit Anand,

This is just first posting on this blog.

Last week we had a chance to interact with Pujya Shri Deepakbhai here in dubai.

It was a fastastic  experience.

write you more in time.

Regards